
Özlemek; hatta acı çekmeyi özlemek...yaşamayı hissetmek-mi, mazoşistçe varoluştan tad almak acıyla da olsa. Umulan çoğu zaman acıyla , özlemle yandaş olan sarhoş edici kanatlanma duygusu mu? Oysa ve esas, ayakların yerden kesilmesi mi yere çakılma pahasına? Bunu yaratabildiğimizi yapabildiğimizi keşfetmenin bağımlılığı mı döne döne denenen? Nedir bu ? Saçmalık mı? Huzursuzluğu aramak ama hemen ve öte yandan huzur için yalvarmak mı boşluğa.
(...)
(...)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder